Kita rehat sebentar cerita tentang isu-isu semasa & sekitar pilihanraya . Apa kata kita tumpahkan sedikit rasa simpati ke atas saudara-saudara seagama di Palestin yang terus-terusan dibedil dan dibom oleh Yahudi Zionis laknatullah!!
Sehingga hari ini, selepas Israel melancarkan operasi pemusnahan besar-besaran di Gaza sejak 5 hari lepas, lebih 100 penduduk palestin termasuk kanak-kanak, warga tua dan wanita menjadi mangsa..
Soalan
Apa lagi yang kita boleh buat selain berdoa, berdoa dan terus berdoa??
Sumber B.Harian
by..peja
Monday, March 3, 2008
Israel terus dahagakan darah!!
Thursday, February 14, 2008
Tuesday, February 5, 2008
Isu kenaikan harga barang - Pandangan Dr Kassim Ahmad
KENAIKAN HARGA BARANG-BARANG –
BETULKAH TIDAK BOLEH DIELAK?
Oleh: Kassim Ahamad
31 Januari, 2008
Beberapa tahun sebelum beliau meletak jawatan, saya ingat Tun Dr. Mahathir mengemukakan suatu pandangan untuk menurunkan belanja hidup yang sekarang sudah meningkat terlalu tinggi, dibanding dengan lima puluh tahun dulu. Saya tidak ingat butiran pandangan kontroversi beliau ini, tetapi saya fikir perkara ini patut kita fikirkan balik dengan serius.
Kira-kira enam puluh tahun dulu, saya ingat murid-murid sekolah membawa tiga sen: 1 sen untuk beli sebungkus nasi lemak, 1 sen lagi untuk satu kueh lain, dan 1 sen lagi untuk membeli air serbat. Hari ini untuk tiga barangan itu kita perlu membayar sekurang-kurangnya RM 1.80. Ini bermakna belanja hidup sudah meningkat enam puluh kali ganda, atau 6,000 peratus! Gaji atau upah juga telah naik dalam masa 50 tahun, tetapi kenaikannya tidak sampai 6,000 peratus; ia naik pada kadar kira-kira separuh dari kenaikan harga, iaitu 3,000 hingga 3,500 peratus. Kenaikan gaji ini merujuk kepada gaji kakitangan peringkat pertengahan dan bawah, tidak peringkat atas.
Kenaikan gaji yang tidak seimbang (antara peringkat bawah dan atas) menunjukkan sikap tidak saksama di kalangan pimpinan masyarakat.
Kebanyakan ahli ekonomi liberal kita menghuraikan perkara ini dari segi kenaikan harga minyak di pasaran antarabangsa, yang, kata mereka, di luar kawalan kita. Soalan yang pertama yang harus kita tanya ialah sebab kenaikan harga minyak di pasaran antarabangsa. Adakah kerana manipulasi, atau kenaikan kos? Jika kenaikan kos, mengapa?
Mengikut ilmu ekonomi, harga barangan dan perkhidmatan ialah kos campur keuntungan pada kadar yang menasabah, iaitu antara 10% hingga 30%. Kos boleh dibahagikan kepada kos yang sebenar dengan kos yang palsu. Kos yang sebenar terdiri daripada tanah, kilang dan jentera dan gaji dan upah kakitangan dan pekerja. Kos palsu ialah riba, pembaziaran oleh institusi itu, dan rasuah dan penyelewengan oleh pegawai-pegawainya. Dalam perniagaan, orang tengah merupakan satu kos palsu. Mengikut teori liberal Barat, riba dibolehkan, dan pembaziran, rasuah dan penyelewengan telah menjadi suatu kebiasaan di semua negara. Empat perkara inilah, khasnya riba dalam pelbagai bentuk, yang menyebabkan kenaikan harga barangan dan perkhidmatan.
Ambil kes sebuah pinggan kualiti sederhana. Katalah kos sebenar ialah RM 1.00. Keuntungan maksimum 30 sen. Jadi, harganya di pasaran ialah antara RM 1.10 hingga RM 1.30. Tetapi harganya di pasaran ialah antara RM 3.00 hingga RM 5.00, iaitu 30 hingga 50 kali ganda lebih mahal. Oleh kerana dasar awam dan juga swasta memberi keutamaan kepada 20% peringkat atas daripada kakitangannya dari segi gaji, maka kenaikan belanja hidup ini memberi tekanan kepada 80% rakyat bawahan, yang gaji dan upahan mereka atas sedikit saja dari paras kemiskinan.
Dalam sebuah ekonomi moden yang saksama dan sihat, harga barangan dan perkhidmatan dan dengan itu belanja hidup patut turun, bukan naik. Ini kerana sains dan teknologi moden meningkatkan produktiviti masyarakat berlipat kali ganda. Kalau dulu dalam masyarakat pertanian lama, produktivi seorang itu 50% dari keperluannya, maka sekarang dalam ekonomi perindustrian, dengan pembagian tenaga buruh dan dengan penggunaan sains dan teknologi, seorang boleh menghasilkan 300% atau lebih daripada keperluannya. Masyarakat perindustrian jauh lebih produktif dari masyarakat pertanian lama. Sepatutnya, masyarakat moden menurunkan kos penghasilan dan belanja hidup, kerana peningkatan produktiviti, serta meningkatkan mutu kehidupan!
Malangnya, ini tidak berlaku, kerana riba dalam pelbagai bentuk dalam sistem kewangan antarabangsa. Ini meningkatkan kos wang. Katalah riba, dalam pelbagai bentuknya, mengambil 20 % daripada kos. Kemudian ada kos-kos palsu yang lain, iaitu birokrasi, pembaziran, rasuah, penyelewengan, termasuk orang tengah. Kos-kos palsu ini akan memakan kira-kira 50% daripada keseluruhan kos. Jika kos barangan atau perkhidmatan itu, termasuk keuntungan, tidak boleh lebih dari RM 1.00, dalam pasaran mereka akan dipasarkan pada harga RM 1.50 atau lebih.
Inilah yang menyebabkan kenaikan harga barang-barang.
Dalam masyarakat liberal-kapitalis ini, barangan banyak, tetapi kebayakan rakyat tidak mampu membelinya. Oleh yang demikian, perniagaan merosot. Inilah yang menyebakan krisis demi krisis dalam masyarakat kapitalis. Tetapi ekonomi-ekonomi yang sedang membangun di Dunia Ketiga, khasnya China dan India, telah menghasilkan barangan yang jauh lebih murah, walaupun mutu barangan itu tidak sebaik barangan dari Eropah dan Amerika Syarikat. Aliran ekonomi ini akan meruntuhkan sistem liberal-kapitalis, yang menggunakan kekuatan modal untuk menindas rakyat. Peralihan perhatian rakayt kepada suatu sistem lain, termasuk di negara-negara Eropah dan Amerika Syarikat sendiri, akan membawa kepada perubahan sistem kewangan dan sistem ekonomi yang lebih saksama bagi semua rakyat.
Inilah yang sedang berlaku dalam masa empat lima dekad yang lalu. Sekarang proses itu sudah sampai ke peringkat akhir. Pasaran-pasaran saham di A.S, di Eropah dan di Asia Timur merudum. Beratus billion dolar lesap dalam sekedip mata. Bagaimana wang itu jadi (gelembung angin), begitu wang itu pergi!
Sesetengah pemimpin kita masih menghuni zon selesa serta menyatakan asas-asas ekonomi kita kukuh dan kita boleh melalui krisis ini dengan mudah. Jika demikian, baguslah, tetapi tidakkah lebih baik kita bersikap lebih berhati-hati dan berwaspada? Apakah bezanya sistem kewangan kita dengan sistem kewangan antarabangsa dengan riba dan kos-kos palsu lain yang telah kita sebut di atas? Tidakkah perlu kita hapuskan kos-kos palsu ini supaya kos berniaga boleh turun dan, dengan itu harga barang-barang juga boleh turun dan kehidupan rakyat boleh menjadi lebih selesa?
Sama ada semua kerajaan di dunia berbuat demikian, atau mereka akan menghadapi pemberontakan yang besar-besaran daripada rakyat mereka sendiri!
Sumber
http://www.kassimahmad.blogspot.com/
Kira-kira enam puluh tahun dulu, saya ingat murid-murid sekolah membawa tiga sen: 1 sen untuk beli sebungkus nasi lemak, 1 sen lagi untuk satu kueh lain, dan 1 sen lagi untuk membeli air serbat. Hari ini untuk tiga barangan itu kita perlu membayar sekurang-kurangnya RM 1.80. Ini bermakna belanja hidup sudah meningkat enam puluh kali ganda, atau 6,000 peratus! Gaji atau upah juga telah naik dalam masa 50 tahun, tetapi kenaikannya tidak sampai 6,000 peratus; ia naik pada kadar kira-kira separuh dari kenaikan harga, iaitu 3,000 hingga 3,500 peratus. Kenaikan gaji ini merujuk kepada gaji kakitangan peringkat pertengahan dan bawah, tidak peringkat atas.
Kenaikan gaji yang tidak seimbang (antara peringkat bawah dan atas) menunjukkan sikap tidak saksama di kalangan pimpinan masyarakat.
Kebanyakan ahli ekonomi liberal kita menghuraikan perkara ini dari segi kenaikan harga minyak di pasaran antarabangsa, yang, kata mereka, di luar kawalan kita. Soalan yang pertama yang harus kita tanya ialah sebab kenaikan harga minyak di pasaran antarabangsa. Adakah kerana manipulasi, atau kenaikan kos? Jika kenaikan kos, mengapa?
Mengikut ilmu ekonomi, harga barangan dan perkhidmatan ialah kos campur keuntungan pada kadar yang menasabah, iaitu antara 10% hingga 30%. Kos boleh dibahagikan kepada kos yang sebenar dengan kos yang palsu. Kos yang sebenar terdiri daripada tanah, kilang dan jentera dan gaji dan upah kakitangan dan pekerja. Kos palsu ialah riba, pembaziaran oleh institusi itu, dan rasuah dan penyelewengan oleh pegawai-pegawainya. Dalam perniagaan, orang tengah merupakan satu kos palsu. Mengikut teori liberal Barat, riba dibolehkan, dan pembaziran, rasuah dan penyelewengan telah menjadi suatu kebiasaan di semua negara. Empat perkara inilah, khasnya riba dalam pelbagai bentuk, yang menyebabkan kenaikan harga barangan dan perkhidmatan.
Ambil kes sebuah pinggan kualiti sederhana. Katalah kos sebenar ialah RM 1.00. Keuntungan maksimum 30 sen. Jadi, harganya di pasaran ialah antara RM 1.10 hingga RM 1.30. Tetapi harganya di pasaran ialah antara RM 3.00 hingga RM 5.00, iaitu 30 hingga 50 kali ganda lebih mahal. Oleh kerana dasar awam dan juga swasta memberi keutamaan kepada 20% peringkat atas daripada kakitangannya dari segi gaji, maka kenaikan belanja hidup ini memberi tekanan kepada 80% rakyat bawahan, yang gaji dan upahan mereka atas sedikit saja dari paras kemiskinan.
Dalam sebuah ekonomi moden yang saksama dan sihat, harga barangan dan perkhidmatan dan dengan itu belanja hidup patut turun, bukan naik. Ini kerana sains dan teknologi moden meningkatkan produktiviti masyarakat berlipat kali ganda. Kalau dulu dalam masyarakat pertanian lama, produktivi seorang itu 50% dari keperluannya, maka sekarang dalam ekonomi perindustrian, dengan pembagian tenaga buruh dan dengan penggunaan sains dan teknologi, seorang boleh menghasilkan 300% atau lebih daripada keperluannya. Masyarakat perindustrian jauh lebih produktif dari masyarakat pertanian lama. Sepatutnya, masyarakat moden menurunkan kos penghasilan dan belanja hidup, kerana peningkatan produktiviti, serta meningkatkan mutu kehidupan!
Malangnya, ini tidak berlaku, kerana riba dalam pelbagai bentuk dalam sistem kewangan antarabangsa. Ini meningkatkan kos wang. Katalah riba, dalam pelbagai bentuknya, mengambil 20 % daripada kos. Kemudian ada kos-kos palsu yang lain, iaitu birokrasi, pembaziran, rasuah, penyelewengan, termasuk orang tengah. Kos-kos palsu ini akan memakan kira-kira 50% daripada keseluruhan kos. Jika kos barangan atau perkhidmatan itu, termasuk keuntungan, tidak boleh lebih dari RM 1.00, dalam pasaran mereka akan dipasarkan pada harga RM 1.50 atau lebih.
Inilah yang menyebabkan kenaikan harga barang-barang.
Dalam masyarakat liberal-kapitalis ini, barangan banyak, tetapi kebayakan rakyat tidak mampu membelinya. Oleh yang demikian, perniagaan merosot. Inilah yang menyebakan krisis demi krisis dalam masyarakat kapitalis. Tetapi ekonomi-ekonomi yang sedang membangun di Dunia Ketiga, khasnya China dan India, telah menghasilkan barangan yang jauh lebih murah, walaupun mutu barangan itu tidak sebaik barangan dari Eropah dan Amerika Syarikat. Aliran ekonomi ini akan meruntuhkan sistem liberal-kapitalis, yang menggunakan kekuatan modal untuk menindas rakyat. Peralihan perhatian rakayt kepada suatu sistem lain, termasuk di negara-negara Eropah dan Amerika Syarikat sendiri, akan membawa kepada perubahan sistem kewangan dan sistem ekonomi yang lebih saksama bagi semua rakyat.
Inilah yang sedang berlaku dalam masa empat lima dekad yang lalu. Sekarang proses itu sudah sampai ke peringkat akhir. Pasaran-pasaran saham di A.S, di Eropah dan di Asia Timur merudum. Beratus billion dolar lesap dalam sekedip mata. Bagaimana wang itu jadi (gelembung angin), begitu wang itu pergi!
Sesetengah pemimpin kita masih menghuni zon selesa serta menyatakan asas-asas ekonomi kita kukuh dan kita boleh melalui krisis ini dengan mudah. Jika demikian, baguslah, tetapi tidakkah lebih baik kita bersikap lebih berhati-hati dan berwaspada? Apakah bezanya sistem kewangan kita dengan sistem kewangan antarabangsa dengan riba dan kos-kos palsu lain yang telah kita sebut di atas? Tidakkah perlu kita hapuskan kos-kos palsu ini supaya kos berniaga boleh turun dan, dengan itu harga barang-barang juga boleh turun dan kehidupan rakyat boleh menjadi lebih selesa?
Sama ada semua kerajaan di dunia berbuat demikian, atau mereka akan menghadapi pemberontakan yang besar-besaran daripada rakyat mereka sendiri!
Sumber
http://www.kassimahmad.blogspot.com/
Tuesday, January 22, 2008
Jemputan Ke Majlis Aqiqah (anak Kedua) Rosdan di Kuala Terengganu
Kehadapan Kawan2 yang balik kampong (terutamanya) dan jugak yang tak balik terengganu masa Tahun Baru Cina february nie... Anda semua tersangat lah di alu2 kan untuk datang ke rumah saya di Pulau Bahagia, Manir pada 9/2/2008 (sabtu) ... kedatangan dan doa Saudara/i amatlah kami sekuluarga hagai...
invitation from
ROSDAN, NEETA, NAJIHA, RAIHANA.
Monday, January 21, 2008
Gambar Nikah Kahwin Zairudi
Klik di SINI untuk tengok gambar-gambar sekitar pernikahan Zairudi..( Abg D kita ) hehe..dengan persetujuan untuk di siarkan dalam blog..
Selamat pengantin 'erk' baru..
Tuesday, January 15, 2008
Tan Sri Syed Mokhtar Al-Bukhari
Ramai yang jadikan beliau 'idola'..bagaimana dengan kita?
Syed Mokhtar model jutawan pemurah
Oleh Mohamad Sofee Razak
PEMILIHAN Tan Sri Syed Mokhtar Al-Bukhari, personaliti dan ikon unggul dunia korporat negara sebagai Tokoh Maal Hijrah 1429 tahun ini adalah pemilihan bijak dan kena pada masanya.
Walaupun ada persepsi bahawa anugerah berprestij itu layak diberikan hanya kepada tokoh agama, tanggapan seperti ini tidak tepat kerana Islam itu bukan hanya bersifat ritual semata-mata, malah satu cara serta gaya hidup yang lengkap, syumul dan holistik.
Beliau menerima anugerah Tokoh Maal Hijrah 1429 daripada Yang di-Pertuan Agong, Tuanku Mizan Zainal Abidin di Pusat Konvensyen Antarabangsa Putrajaya (PICC) baru-baru ini.
Syed Mokhtar antara manusia terkaya di Asia dan anak Melayu terkaya di negara ini. Syed Mokhtar yang berasal daripada sebuah keluarga Arab Hadhrami kurang berkemampuan di Alor Star kini memiliki harta bernilai RM4.16 bilion seperti dilaporkan dalam Senarai Bilionaire Dunia Forbes 2007.
Kekayaan beliau tidak dijadikan milik peribadi bahkan dikongsikan dan diwakafkan kepada seluruh umat Islam di Malaysia dan seluruh dunia.
Seawal usia 25 tahun, Syed Mokhtar sudah menyumbang separuh daripada gaji RM1,500 yang diterima kepada 15 keluarga miskin, manakala bakinya digunakan untuk membiayai persekolahan adiknya.
Pesanan ibunya, Sharifah Rokiah Syed Mohamed Rahmat supaya menyerahkan separuh daripada pendapatan yang diterima setiap bulan kepada fakir miskin, kekal menjadi azimat dan pegangan hidupnya sehingga kini.
Walaupun sudah lebih 30 tahun berlalu, 15 keluarga terbabit masih menerima bantuan daripada Syed Mokhtar, selain beberapa keluarga baru dipilih menggantikan mereka yang sudah meninggal dunia.
Syed Mokhtar berkata, kerajaan memberi bantuan kewangan kepadanya ketika mula-mula berniaga serta mahu membalasnya dengan menolong golongan susah, termasuk membina masjid dan membiayai kos mengerjakan ibadat haji.
Nama beliau begitu dekat di hati orang miskin, fakir, anak yatim dan orang kurang upaya (OKU) di negara kita oleh kerana sifat pemurah dan penyayangnya kepada golongan terbabit. Beliau sanggup melakukan apa saja untuk mengeluarkan golongan tidak bernasib baik ini daripada belenggu kemiskinan, kebuluran, buta huruf dan kesengsaraan di mana saja mereka berada sehinggalah beliau menubuhkan sebuah yayasan khas untuk tujuan murni itu.
Sejarah awal beliau bukanlah datang daripada keluarga yang senang, tetapi mampu bangkit dan berjaya memecah tembok kemiskinan keluarganya untuk muncul sebagai manusia paling berpengaruh di dunia korporat di negara kita.
Sehingga 2006, yayasan ditubuhkannya sudah menyumbang hampir RM1 bilion secara langsung kepada usaha kebajikan, termasuk menyertai proses membina semula kehidupan pelarian Afghanistan, bantuan mangsa gempa di Pakistan dan Iran serta mangsa bencana tsunami di Aceh, Indonesia.
Selain itu, yayasan beliau juga sedang berusaha menubuhkan sebuah hospital Aids di Uganda bagi membantu kanak-kanak jalanan di Afrika dan merintis program bantuan kemanusiaan bagi mangsa perang di Iraq dan Lubnan.
Bermula dengan perniagaan lembu dan beras, kini tidak satu pun sektor penting yang menjadi injap ekonomi negara yang tidak diceburi gergasi korporat ini meliputi sektor pembinaan, ICT, import eksport, cari gali minyak, perbankan Islam, perhotelan, automotif dan sebagainya sama ada di dalam dan luar negara.
Syarikat Kumpulan Albukhary yang dibangunkannya juga terbabit dalam beberapa industri utama negara antaranya pengangkutan, logistik, utiliti, pertahanan, makanan dan kewangan.
Aspirasi dan manifestasi hijrah meletakkannya berada di kedudukan sekarang dan beliau tidak lagi menoleh ke belakang ditelan sejarah lama, bahkan terus memecut kerjaya korporatnya dan tidak mustahil beliau bakal menjadi manusia terkaya di Malaysia suatu hari nanti.
Menelusuri sejarah kejayaan dan sumbangan beliau mengingatkan kita kepada sirah sahabat jutawan seperti Uthman Ibnu Affan dan Abdul Rahman Bin Auf yang memperhambakan diri dan kekayaan mereka seluruhnya kepada Islam dan umat Islam.
Kekayaan dan kemewahan tidak menjadikan mereka lupa diri, bongkak dan hilang rasa hormat kepada orang miskin, bahkan seluruh kekayaan mereka diwakafkan kepada pembangunan dan kebajikan Islam.
Realiti inilah yang berlaku kepada tokoh yang bernama Syed Mokhtar Al-Bukhari ini dan beliau menggunakan segala kekayaannya untuk membina rumah anak yatim dan fakir, rumah perlindungan kepada orang tidak bernasib baik, institusi khas untuk golongan OKU, membina institusi pendidikan khas kepada anak miskin melalui pembiayaan biasiswa, tuisyen percuma dan pelbagai lagi yang benar-benar memberi manfaat kepada pembangunan Islam di negara kita.
Kesedaran tinggi mengenai keperluan menguasai ilmu mendorong beliau membantu hampir 22,000 pelajar daripada kalangan mereka yang kurang berkemampuan mengikuti tuisyen dalam subjek Sains, Matematik dan bahasa Inggeris sejak empat tahun lalu.
Setakat ini, seramai 372 pelajar dari 47 negara minoriti Islam yang belajar di Universiti Islam Antarabangsa Malaysia (UIAM) ditaja sepenuhnya oleh Yayasan Albukhary. Prinsip berbakti selagi hidup yang disemai ibu bapanya sejak kecil terus mendorong Syed Mokhtar mengumpul harta dan berkongsi rezeki bersama insan yang memerlukan bukan saja di Malaysia, malah di seluruh dunia.
"Sejak kecil jiwa saya dibentuk kedua-dua orang tua, terutama ibu untuk sentiasa membantu golongan susah yang memerlukan. Saya sendiri tidak berpeluang melanjutkan pelajaran selepas Tingkatan Lima berikutan kesempitan hidup.
"Saya fikir peluang itu (belajar) perlu diberikan kepada orang lain yang tidak mampu," katanya yang kali pertama berkongsi kisah suka duka dan rahsia kejayaan kepada media tempatan baru-baru ini.
Pemilihan beliau sebagai Tokoh Maal Hijrah 1429 dan siri kejayaan serta kecemerlangan beliau sewajarnya menjadi motivasi dan inspirasi kepada rakyat Malaysia. Beliau membuktikan bahawa apa saja yang dihajati boleh diperoleh sekiranya kuat bekerja, tawakal dan berdoa kepada Allah di samping mengaplikasikan segala keistimewaan dan kebijaksanaan dikurniakan Allah serta bukannya bergantung kepada nasib dan takdir semata-mata.
Pemilihannya sebagai Tokoh Maal Hijrah tahun ini kerana kejayaan beliau yang dianggap luar biasa, selain kebijaksanaan menjalankan perniagaan serta sifat kemanusiaan yang menjadi kebanggaan rakyat Malaysia dan umat Islam di seluruh dunia.
sumber
Monday, January 14, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)